A Rua da Biroska
A mulher que
o tempo dobrou,
embala a criança
de nome estranho
e ri da miséria
que o pintor Modernista
não pintou.
À sua direita,
na sarjeta comum,
uma moça de saia curta
mostra o que se advinha,
enquanto sonha com o Rapper
que haverá de lhe tirar
daquela vida.
Homens vãos
olham-nas de longe
e talvez lhes imaginem
nuas ou mães
e entre tais desejos
proferem acanhadas grosserias.
Noutra esquina, na soleira
da Biroska,
o neo Revolucionário
proclama a neo Revolução
que a todos redimirá,
mas o seu discurso tosco
não encontra eco no funcionário
da Metalúrgica que arrasta
as pernas cansadas
pelos tantos carros que fizeram.
E no fim, a noite
a todos recobrirá.
Como a vida
sempre lhes fez.
Submited by
Miércoles, Julio 18, 2012 - 11:16
Poesia :
- Inicie sesión para enviar comentarios
- 3437 reads
other contents of fabiovillela
| Tema | Título | Respuestas | Lecturas |
Último envío |
Idioma | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Poesia/General | Bruxas | 2 | 6.932 | 07/14/2009 - 13:56 | Portuguese | |
| Poesia/General | Por quem | 1 | 7.635 | 07/12/2009 - 20:19 | Portuguese | |
| Poesia/Tristeza | Outono | 2 | 7.220 | 07/09/2009 - 18:26 | Portuguese | |
| Poesia/Dedicada | Isabel | 1 | 8.483 | 07/08/2009 - 12:08 | Portuguese | |
| Poesia/Aforismo | "Vivere Est" | 2 | 6.297 | 07/07/2009 - 17:57 | Portuguese | |
| Poesia/General | Foto | 1 | 5.511 | 07/04/2009 - 21:41 | Portuguese |






Add comment