TEMPO DESLOCADO


 

O sonâmbulo vê a pasna,
enquanto o outro a ele rosna,
feito pânico de sono perdido,
num profano roncar de transe.

A pasna espasma o sonâmbulo,
rosnando, enquanto o outro,
em perdido sono de caos e efeito,
vela o transe que ronca profano.

Esta é a dor de quem vem
roubar o pesadelo do falso,
e’estimar o menor sonho,
da pasna quando cobra o ronco!

Nota do autor.
“Até que ponto o sonâmbulo rosna para o pânico."

 

Submited by

Lunes, Junio 20, 2011 - 03:53

Poesia :

Sin votos aún

RobertoEstevesdaFonseca

Imagen de RobertoEstevesdaFonseca
Desconectado
Título: Membro
Last seen: Hace 5 años 26 semanas
Integró: 07/05/2009
Posts:
Points: 11256

Add comment

Inicie sesión para enviar comentarios

other contents of RobertoEstevesdaFonseca

Tema Título Respuestas Lecturas Último envíoordenar por icono Idioma
Poesia/Tristeza Desenho Eterno 4 3.951 08/27/2009 - 05:40 Portuguese