O FIM DO AMOR
Vou pedir-te que fiques.
Não,
que partas…!
- Nem sempre os que ficam, estão!
...Não é no silêncio sepulcral
Que as palavras melhor falam?
Foste…
Continuas aqui,
mas foste…
Entope-se o nó da garganta.
Asfixia
Aceleração cardíaca.
Arritmia.
Morrer?
viver?
- Quero morrer!
Ah, ficar...
partir.
Fica,
fica…
Vai…
vai…
Oh, não. Fica!
Ficaste!?
ahhhhh…
- Porque sinto que partiste?
VÓNY FERREIRA
Submited by
Sábado, Octubre 31, 2009 - 21:20
Poesia :
- Inicie sesión para enviar comentarios
- 2597 reads
Add comment
Inicie sesión para enviar comentarios
other contents of admin
| Tema | Título | Respuestas | Lecturas |
Último envío |
Idioma | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Poesia/Amor | O ainda desvario | 3 | 4.563 | 03/27/2008 - 15:25 | Portuguese | |
| Poesia/Amor | Apenas humanos | 1 | 6.604 | 03/24/2008 - 14:57 | Portuguese | |
| Prosas/Otros | O escritor é a sua árvore | 1 | 9.156 | 03/20/2008 - 14:05 | Portuguese | |
| Poesia/Meditación | Dialogo existencial e outras comédias | 1 | 5.721 | 03/17/2008 - 23:21 | Portuguese | |
| Prosas/Otros | O homem sonha, a obra nasce. Deus existe? | 2 | 8.225 | 03/11/2008 - 20:45 | Portuguese |






Comentarios
Re: O FIM DO AMOR
Bonito e sensível!
Re: O FIM DO AMOR
Obrigada Nelson!
Re: O FIM DO AMOR
Olá, Vóny
Adorei!!!
Como sempre sensacional!!!
Um grande abraço,
REF
Re: O FIM DO AMOR
Grata, Roberto
Abraço
Vóny Ferreira