PARADOJA ANCIANA
Abrigo y desnudez, paradoja anciana,
que invade espacios nocturnos
siempre vacíos... siempre dolientes.
Paradoja anciana, ancestral absurdo.
Lo que muere en los resabios
de luz de los vitrales, vidrio y plomo,
es vida que quiere quedarse
porque no sabe adonde ir.
Si pudiera despertarse con el roce
de esa luz y su capricho de quedarse
en los vidrios de colores,
podría irse en paz definitivamente.
Publicado en "De sentires y sentires" 2008
Submited by
Wednesday, May 18, 2011 - 00:01
Poesia :
- Login to post comments
- 5978 reads
other contents of Wences
| Topic | Title | Replies | Views |
Last Post |
Language | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Poesia/Dedicated | DE EMBOSCADAS Y FANTASMAS | 0 | 10.134 | 05/17/2011 - 21:01 | Spanish | |
| Poesia/Sadness | AUNQUE YA LO SEPAN | 0 | 5.875 | 05/17/2011 - 20:55 | Spanish | |
| Poesia/Dedicated | MIS TIEMPOS PERDIDOS | 0 | 6.024 | 05/17/2011 - 20:53 | Spanish | |
| Poesia/Dedicated | SONRISA DE CHOCOLATE | 0 | 7.068 | 05/17/2011 - 20:52 | Spanish | |
| Poesia/Dedicated | VISIONARIO | 0 | 8.206 | 05/17/2011 - 20:50 | Spanish | |
| Poesia/Dedicated | UN CLARÍN | 0 | 9.213 | 05/17/2011 - 20:48 | Spanish | |
| Poesia/Dedicated | LA ÚLTIMA NOCHE DE MI PADRE | 0 | 5.778 | 05/17/2011 - 20:47 | Spanish | |
| Poesia/Meditation | NOCHE BUENA | 0 | 7.130 | 05/17/2011 - 20:44 | Spanish |






Add comment